mohammad's Page

"ANG TAGUMPAY NG BUHAY"

Ang ganda ng kalooban ay di nakikita sa ganda ng pananalita,
Bagkus itoy nakikita sa kabutihan ng kanyang gawa.
Na walang hinahangad na kapalit o papuri sa kanyang kapwa,
Kundi ang habag at biyaya ng poong lumikha.
Ang ALLAH, na may likha ng mga langit at lupa na dapat pagtuunan ng ating pagsamba.
Ang pagpupurit pasasalamat ay nararapat lamang sa kanya,
Sapagkat lahat ng naririto ay nagmula sa kanya.


Nilikha ng ALLAH ang sangkatauhan, kasabay ng ating mga pangangailangan.
Nagsugo din siya ng mga propeta, Upang tao'y gabayan tungo sa kaligtasan.
Ang propeta MOHAMMAD ay isang halimbawa ng tamang pamumuhay at pakikipag kapwa.
Ang araw ng paghuhukom ay katiyakang darating, na ang mga nagawa nati'y ilalantad sa atin.
Mabuti man o masama sa iyo'y sasaksi wala kang maitatago kahit na konting lihim.
Galak at ligaya sa Muslimeena at Muslimaat, parusat pighati sa mga suwail.
Mali ang akala ng mga karamihan na tayo'y nilikha raw upang magpasarap lamang.
Taliwas pala ito ng ating malaman, Alhamdulillah tayo'y kanyang ginabayan.


Ang hamon ng buhay ay di madali, maliban kung ika'y susukot sasaksi.
Sa nag-iisang diyos na mapagpala't maawain sa kanyang mga lingkod na sa kanyay nagbabalik.
Oh aming Rabb ! dinggin mo po ang aming dalangin, Nawa ang gabay mo ay iyo ring iparating, Sa aming mga magulang na nag aruga sa amin.
Hirap at sakripisyo ay di pinansin, mapalaki lamang ang anak na malusog at masayahin.
Mga kapatid, magmadali at magmadali, sa pagsunod sa ALLAH tayo'y huwag mag atubili.
Sa pag iwas sa masasama, sa paggawa ng kaaya-aya, sapagkat dyan nakasalalay ang ating gantimpala.
Kay sarap mamuhunan sa mundong ito, sa paggawa ng mabuti sa kanyang kapwa tao. At pagkatapos ay kunin ang kikitain doon sa paraiso.
Kaysa sa gumugol ng oras sa pagnenegosyo, Upang makamit lamang ang sarap ng mundo.


Ang tagumpay ng buhay ay di nababatay sa naipong kayamanan o ari-arian.
maraming kamag anak o kaibigan man, lahat ng iya'y walang kabuluhan kung iyo lamang pag-iisipan.
Ang tunay na tagumpay ay yaong taos pusong pagsamba, Sa nag iisang diyos ALLAH ang ngalan nya.
Ang kanyang kapahayagan ay kanyang pinadala, Sa sangkatauhan upang maging babala.
Sa napipintong kaparusahan sa mapagsamantala, Doon sa impyerno ay susunugin siya.


Di nangangahulugan na ang taong tahimik siya'y mabait, Bagkus siya'y paka ingatan at paka obserbahan.
Sapagkat marami nang napahamak sa mga taong ganyan, Na ang pang labas ay kabaitan, Ngunit ang nasa puso namay kabuktutan.
Kahabag habag ang sasapinin ng mga mapagkunwari, Sa kailalilaliman ng impyerno'y mananatili siya lagi.
Sapagkat wala siyang pinapayo kundi ang kabutihang pag uugali, Ngunit pagtalikod mo'y puro pala pagkukunwari.
Wala siyang hinahangad kundi ang pansariling mithi, Para siyang hunyango na kay bilis mag palit ng anyo.
Ngayo'y kilala mo na ang taong ito, Kaya dapat mag ingat kapag siya'y kausap mo.


Ayokong pumanaw sa mundong ito,kung di ko rin lang malalaman ang patutunguhan ko.
Sa sarap ng buhay na nararanasan ko, Ang lahat ng aking gustohin ay nabibili ko.
Ang lahat ng aking naisin ay nakakamit ko, Di na mahalaga ang aking kapwa tao.
Ang lahat ng ito'y biglang nagbago, Nang aking masuri sa QUR'AN ang sasapitin ko.
Dahil impyerno pala ang patutunguhan ko, Oh panginoon ko ako'y patawarin mo.
Sinusuko ko na ang hiram kong buhay sa iyo, Tanggapin mo nawa ang aking pagsusumamo.


Ang pagpasok sa ISLAM ay kay dali lang pala, Ika'y magsasabi lamang ng LA ILAHA ILLA ALLAH, At lahat ng iyong kasalanan ay dagliang binubura.
Ngunit ang pagyakap dito ay hindi basta basta, Ika'y makakaranas ng mga alipusta sa iyong mga kaibigan at mga kakilala, At ikaw daw ay binayaran upang mag SHAHADA.
Ang lahat ng ito ay di na mahalaga, Bastat masamba ko lamang ang nag iisang ALLAH.
Ang pananalitang ito ay isa lamang paalala, Sa aking mga kapatid at mga kakilala.
Kayat halina't tayong sambahin ang nag-iisang ALLAH, Na siyang naglalang sa iyo, sa akin at gonoon din sa kanya.